* يا سلطان *
سلام ؛ ۲ روزي با چندتا از رفقا مهمون امام رضا (ع) بوديم و حسابي ، مثل هميشه ، مورد مهمون نوازي حضرتش قرار گرفتيم .
۲ تا برنامه ي دعا و روضه هم هنگام سحر تو حرم داشتيم كه هم حال و هواي خاص و فراموش نشدني برامون به وجود آورد و هم مورد استقبال برخي زايران قرار گرفت .
حقيقتا اگر ما كشور ما از نعمت ولايت و پرچمداري حضرت ثامن الحجج (ع) محروم بود چه بلايي بر سر ما مي آمد ؟ آن امام رئوف و مهربوني كه هر وقت شادي و غم سراغمون مي آد سريع باهاش درميون مي ذاريم و آروممون مي كنه و هدايتمون مي كنه . اون امام با صفايي كه اگر چه دور و برش گداها فراوونن اما به همه شون به صورت مساوي نگاه مي كنه و با همه شون بساطي به پا مي كنه و خلاصه هيچكي رو از در خونش بدون جواب راهي نمي كنه . ياد اون شعر زيبا افتادم كه :
محبوب رضاست هر كه دل ريشتر است
از كعبه صفاي اين حرم بيشتر است
اينجاست مطبَي كه ندارد نوبت
هر دل كه شكسته تر بود ، پيشتر است
آري ؛ اين حرم زيبا و صاحبخانه اش به بي پولي و پولداري هيچكي توجهي ندارن . به زشتي و زيبايي آدما كاري ندارن . عرب و عجمشون براشون مهم نيست .
اينجا فقط دل مي خرند و دل .
خدا كنه بتونيم به اندازه اي ذره ، قدرشناس و شكرگذار اين نعمت بزرگ و استثنايي باشيم و اون روحيه ي متعالي ايجاد شده از اينگونه سفرات زيبا و غيرقابل بازگشت رو تو خودمون نهادينه كنيم . التماس دعا
|
+| نوشته شده توسط
ميثم نادي در یکشنبه
1387/07/28
|