* يا احد *
سلام ؛ بزرگترا ي ما تو دستگاه سيداالشهداء (ع) يكي از مهمترين دغدغه هاشون هميشه اين بوده كه يه نوكر بايد برا خودش خلوت داشته باشه . وقتي مي خوان راجع به خلوت و برنامه هاي خصوصي آدم صحبت كنن اونقدر با حرص و ولع و با تمام وجود به اين مهم اشاره مي كنن كه بعضي موقع ها آدم احساس مي كنه اصلا نيازي به تظاهر بيروني يا به اصطلاح جلوت وجود نداره و بايد صرفا وقت خودمون رو تو خلوت سپري كنيم . اما يه خورده كه منطقي تر و از سر تكليف به ماجرا نگاه مي كنيم مي بينيم كه جلوت و تعظيم شعاير و بزرگداشت مراسمهاي مذهبي بايد در نهايت شكوه ، جلال ، عظمت و بزرگي باشه و جلوه ي فوق العاده خوبي هم پيدا بكنه كه البته ، لازمه ي جلوت خوب و مراسم بيروني در حد مطلوب ، نيازمند داشتن خلوتي به مراتب خوبتر و استفاده ي بهينه از اين خلوته .
البته مغتنم دانستن خلوت موقعي زير زبون ما مي آد كه طعم اونو چشيده باشيم و تا خودمون رو به اون عادت نديم يا مزش زير زبونمون نياد نمي تونيم بفهميم منظور استاتيدمون چيه .
به عنوان نمونه ، استاد عزيزم حاج سعيد آقا ، كه توفيق همجواري با ايشون برا حقير فعلا ميسره ، بارها و بارها به اين موضوع اشاره داشته كه روضه ي خصوصي يه نفره ، دونفره ، چند نفره به اندازه ي تعداد انگشتاي دست داشته باشيد كه هر چي در مي آد از دل همين جلسات به ظاهر كوچيك اما در باطن وسيع و بزرگه . وقتي هم كه مي خواد به آثارش اشاره كنه خيلي صريح مي گه كه مثلا فلان مجلسي كه به قول ما ، ديدي گل كرد به خاطر فلان جلسه ي خصوصي و خلوت بود .
حقير هم خودم بارها و بارها اين خلوت رو از ايشون ديدم ؛ البته مي دونم كه شايد راصي نباشه الآن بخوام ازش بگم اما بارها ديدم كه تو جاي جاي خونه ، تك و تنها نشسته و داره روضه مي خونه يا مشغول عبادتهاي خودموني و خلوت خودشه .
از خدا مي خوام كه به همه ي ما اولا توفيق داشتن خلوتي خوب و ملكوتي را ارزوني بكنه ، ثانيا مزه ي اين خلوت رو زير زبونمون بياره و بذاره يادگار بمونه ، ثالثا به واسطه ي همين خلوت خوب ، توفيق بده كه بتونيم به اداي دين و انجام تكليفمون تو مجالس عمومي و به قولي جلوت ، به احسن وجه بپردازيم . خداوند اعمال ، رفتار و گفتار ما را با اخلاص و در مسير رضايت خودش هدايت كنه و قبول كنه ؛ به واسطه ي محبت به اهل بيت (ع) . التماس دعا
|
+| نوشته شده توسط
ميثم نادي در پنجشنبه
1388/01/27
|